Hoe mij aan te spreken

Ik ben een Twospirit. Ik ben zowel man als vrouw. En ik wil graag aangesproken worden met de voornaam JelleTas, of één van de twee (Jelle of Tas) als je die specifiek bedoelt, hij/zij, zij (meervoud)/hen en jullie.

Als een Twospirit/ duopersoonlijkheid ben ik twee verschillende mensen. Ik ben Jelle, een vrouw, die in identiteit overeenkomt met de sekse van haar lichaam. En ik ben Tas, een man, die dus als persoonlijkheid een lichaam ‘bewoont’ dat niet overeenkomt met zijn sekse. 

Mijn geboortenaam, Daniëlle, gebruikte ik tot nu toe als een soort overkoepelende naam voor mij allebei en voor de officiële dingen. Het is echter een naam waarbij ik mij als allebei mijn persoonlijkheden niet lekker voel. Hij past gewoon niet echt bij mij, heeft niet de juiste energie. 

Als vrouw kreeg ik al op mijn 19de de bijnaam Jelle (erg grappig achteraf, dat dat natuurlijk op zich een mannelijke naam is ;-)). Dat paste, toen en nu, dat ben ik. Als vrouw dan…

Als man had ik al een naam, de naam die ik bij mijn eerste geboorte (in mijn vorige bestaan in de 13de eeuw) heb gekregen. En die past nog steeds, dat ben ik. Mijn volledige naam Tamás en nog meer: de afkorting daarvan, Tas (uitspraak Tasj. Hongaars, hè ;-)).

Ingewikkeld? Ja, misschien…

Zeker om het te leven zo nu en dan. Het is een zoektocht, nu nog steeds na bijna negen jaar van bewust het zíjn. Een ontdekkingstocht naar hoe ik, als allebei apart en als samen, werk. Soms is het zo’n blur binnenin mijzelf, dat ik op mijn ‘default-programma’ ga lopen. Mijn ongelooflijk wijze lief, Yvette, hielp me dat laatst te zien. Met name als er ‘veel speelt’ gebeurt dat:

Het programma in mij dat Jelle heet, dat het de eerste 43 jaar van mijn leven alleen gedaan heeft, leeft dan het leven, handelt, reageert, heeft alle tabbladen open staan. Dat gaat op zich prima voor Jelle, ze is gewend om veel bordjes draaiende te houden en alles loopt dan ook op rolletjes.

Maar, om met de analogie van mijn lief te spreken: de processor functioneert dan op bijna maximale capaciteit en het andere programma, mijn andere persoonlijkheid Tas, heeft dan bijna geen processor geheugen meer over om te draaien. Vergeef mij als ik het niet goed verwoord, ik heb geen bal verstand van hardware. Anyway, het ‘Tas-programma’ is dan dus traag en loopt soms vast. 

Hoe ziet dat er in mij uit? 

Ik omschrijf mijzelf vaak als een lemniscaat, je weet wel dat oneindigheidsteken. De ene lus is Jelle, de ander is Tas. Beiden zijn er altijd allebei en kunnen in elkaar overgaan. Soms ben ik helemaal aan de kant van Jelle, soms aan de kant van Tas. Ik ben op mijn best, als geheel, als ik in de optimale lemniscaat kan bewegen. Dan heb ik tijden dat ik volledig Jelle ben en ik heb tijden dat ik volledig Tas ben. Dan neem ik mijn ruimte helemaal in, ben ik alles dat ik kan zijn, leef ik als het ware mijn volle pallet aan kleuren. Dan ben ik helemaal ik, in allebei mijn ik’s. 

Als mijn processor vastloopt, stroomt het niet. Dan draai ik een beetje om het kruispunt van mijn lemniscaat heen en ben ik ‘te weinig’. Het defaultprogramma van Jelle neemt dan over, maar in zoals dat dan heet de veiligheidsmodus. De dingen draaien wel door, er zijn geen werkelijke problemen, maar beide programma’s hebben niet de kans om optimaal te draaien. Ik stroom niet, loop soms vast en voel me als geheel niet lekker. 

Yvette liet me zien dat ik daar als Jelle wat aan kan doen. Als Tas vecht ik ervoor om bestaansrecht te hebben, om gezien en erkent te worden. Als Tas steek ik energie in het Twospiritschap. Als Jelle mag ik dat nog meer gaan doen. Aan de ene kant mag ik soms nog meer terugstappen, loslaten en het leven even overlaten aan Tas. Aan de andere kant mag ik juist soms meer naar voren stappen, meer overnemen, meer volledig vrouw zijn. Ik kan uit mijn veiligheidsmodus gaan, opnieuw opstarten en resetten met twee gelijkwaardige programma’s, die evenveel processor-geheugen krijgen. (Man, ik en computers…)

Dus… restart: Ik heb mijn naam op mijn persoonlijke Facebookpagina veranderd (als schrijver blijf ik voorlopig nog Daniëlle Pasma gebruiken).

Mijn naam is JelleTas. Ik ben een Duopersoonlijkheid. 

Ik ben een vrouw in een vrouwelijk lichaam, mijn naam is Jelle. Als je mij specifiek aanspreekt, gebruik dan alsjeblieft zij/haar.

And I am a man in a female body, my name is Tas (or Tamás). When you refer to me then please use he/him. I write and talk preferably in English.

Als je mij als geheel aanspreekt, of het over mij hebt tegen een ander, zou ik het heel fijn vinden als je hij/zij of zij (meervoud)/hen gebruikt. Als je het over mij hebt als een ‘prachtige vrouw, of krachtvrouw’ of iets dergelijks, realiseer je dan alsjeblieft dat je het op dat moment alleen hebt over mij als Jelle. Is dat je bedoeling, prima. Maar bedoel je mij in z’n geheel, bedenk dan dat het voor een man niet heel fijn is om als ‘powervrouw’ te worden aangesproken ;-).

Lang verhaal… Als je tot hier bent gekomen, ontzettend bedankt voor het lezen. Voor mij is dit van groot belang, het gaat letterlijk over mijn essentie. En ik waardeer het enorm als je mijn aanwijzingen over de manier waarop ik graag aangesproken wil worden zou willen volgen. Voor sommige van jullie misschien even wennen, dat snap ik. 

De wereld is aan het veranderen. De absoluutheden van de seksen, dat man/vrouw de enige twee hokjes zijn, zijn verdwenen. Gelukkig durven mensen daar steeds opener over te zijn en aan te geven hoe ze graag benaderd willen worden. Bedenk ook dat het niet voor iedereen in het uiterlijk te zien is hoe ze zich van binnen voelen. Dank ook aan de mensen zoals Kayleigh, die zelf wel in een van de oude hokjes passen (cisgender zijn, dus waar de identiteit overeenkomt met de sekse van het lichaam), die helpen om het voor mensen zoals ik makkelijker te maken. 

Mocht je vragen hebben, stuur me gerust een mailtje.

JelleTas